Het Stille Watou gebruikt poëzie en zachte absurditeit om te kijken naar het verschil tussen een dorp bezoeken en er wonen.
Het project keert zich niet tegen toerisme, kunst, evenementen of bezoekers. Watou mag leven. Mensen mogen lachen, zingen, fietsen, feesten en genieten.
Maar een dorp is niet alleen een bestemming. Het is ook de thuis van mensen die er werken, rusten, slapen en leven.
Waar de knipoog over gaat
De werken vertrekken vanuit herkenbare thema's van dorpsleefbaarheid: geluid overdag en 's nachts, parkeerdruk, bereikbaarheid, vrije doorgang en de kleine wrijvingen die ontstaan wanneer veel mensen dezelfde beperkte ruimte delen.
Dat gebeurt bewust zonder namen, herkenbare voorvallen of persoonlijke verwijten. Een reusachtige klokhand boven een straat of een stilte die haar kast pakt, kan soms meer zeggen dan een boze affiche.
Een uitnodiging, geen beschuldiging
Gastvrijheid en aandacht zijn geen tegenpolen. Plezier maken en rekening houden met wie naast, boven of achter het feest woont, kunnen perfect samengaan. Soms begint dat met iets kleins: een stem die zachter wordt, een deur die rustig sluit of een auto die de weg voor een ander vrijlaat.
Volledig onafhankelijk
Het Stille Watou is zelfstandig bedacht en ontwikkeld. Het is geen onderdeel, opdracht, nevenprogramma, campagne of communicatiekanaal van de stad Poperinge, Toerisme Poperinge of het Kunstenfestival Watou.
Dat verschillende projecten woorden als stilte, dorp, kunst of samenleven gebruiken, betekent niet dat ze inhoudelijk of organisatorisch verbonden zijn. Deze website neemt geen programmateksten, beelden, vormgeving, huisstijl of artistieke uitwerking van het festival over.
Volg of schrijf
Nieuwe werken verschijnen ook op Instagram. Een rustige gedachte, vraag of reactie kan naar hetstillewatou@gmail.com. Er is bewust geen contactformulier, nieuwsbrief of reactierubriek.
Bezoek de tentoonstelling